<< terug naar het overzicht

Het was even vroeg op staan (half 6), ik ben nog even gestopt om de prachtige opkomende zon op de foto te zetten, en een stukje reizen van (3 uur), maar het was ook zeker de moeite waard. Het is 2,5 jaar geleden dat ik ben afgestudeerd aan de master Gender Studies, en sindsdien heb ik weinig meer in het werkveld gedaan. En ik moet zeggen dat ik het heb gemist om met mensen te praten die op een zeker niveau begrijpen waar ik het over heb, waarbij bepaalde dingen vanzelfsprekend worden aangenomen, en waar je daardoor op een dieper niveau over onderwerpen rondom gender kunt praten.

Het begon goed, bij binnenkomst: ik werd gevraagd naar mijn persoonlijk voornaamwoord en ik merkte dat ik heel verontschuldigend zei: “uh, ja, ‘hen’?”. Ik zeg het meestal nog steeds, maar er is vrijwel niemand in mijn omgeving die het gebruikt of bereid is ermee te oefenen. Dus meestal komt er na de verontschuldigende “uh, ja, ‘hen’?” een “maar ik luister naar alles hoor…”. Die toevoeging was echter niet nodig, ‘hen’ werd geaccepteerd en het gesprek ging door.

2019-04-18 alliantie brainstorm
Even gestopt voor een foto, want de zon kwam op!

Alliantie Genderdiversiteit

De bijeenkomst werd georganiseerd door de Alliantie Genderdiversiteit: een initiatief geboren vanuit Rutgers (kenniscentrum seksualiteit) en Movisie (kennis en aanpak van sociale vraagstukken). De Alliantie wil de invloed van stereotype gendernormen verminderen en sociale normen van gendergelijkheid versterken. Zelf heb ik me al aangemeld bij de Alliantie zodra dit kon, een 2 of 3 jaar geleden, maar was ik nog nooit bij een bijeenkomst geweest: eerst zat ik in Zweden, en daarna zat ik in Noord-Drenthe zonder geld, dus best lastig om dan in Den Haag of Utrecht te geraken. Maar, het is deze keer gelukt, ook omdat de reiskosten worden vergoed voor kleine organisaties. Super fijn voor mij dus, en ik heb die kans zeker aangepakt om weer ‘in the flow’ te komen!

2019-04-18 alliantie brainstorm
Met die prachtige zon konden we buiten brainstormen. Heerlijk!

Opvoeden en gender

Maar de bijeenkomst was er natuurlijk niet voor mij speciaal, om in mijn ‘flow’ te komen… Het was gericht op het organiseren van een ‘kennishub’ op 28 Juni 2019 over Genderdiversiteit en Opvoeding. Zo’n 20 mensen waren aanwezig van verscheidene organisaties, ieder met hun eigen kennis dan wel ervaring met betrekking tot het onderwerp. Zelfs België was vertegenwoordigd: ik was zeker niet de enige die van ver kwam!

De brainstorm ging over de basics: voor wie organiseren we zo’n kennishub, waar organiseren we het, wat moet er aan bod komen en in welke vorm, en wie kunnen we als sprekers uitnodigen? Super interessant natuurlijk, want is het mogelijk om bijvoorbeeld ouders en professionals (zoals docenten, pedagogen, social workers, hulpverleners) allemaal in 1 kennishub samen te brengen, of moet zo’n bijeenkomst specifiek op 1 doelgroep worden gericht? En dan nog, als je de ouders uitnodigt, neem je dan genoegen met de ouders die al langer met dit onderwerp bezig zijn en dus al enige kennis van zaken hebben, of ga je je specifiek richten op ouders die nog níet met het onderwerp bezig zijn, en er misschien ook niet zo zeer heel veel interesse in hebben (omdat ze bijvoorbeeld van mening zijn dat een traditionele indeling man-vrouw de juiste is)? Iedere doelgroep brengt hun eigen uitdagingen, eigen interesses, manier van spreken, en eisen met betrekking tot de organisatie mee.

Hersenspinsels

In de trein heb ik van te voren flink lopen krabbelen en brainstormen op de papieren van de hand-out, ter voorbereiding. Even het brein wakkerschudden en in de juiste richting beginnen te denken: de hersencellen activeren. Een aantal van mijn hersenspinsels wil ik met jullie delen:

  • Gender is geen slecht ding! Het is iets wat leuk is. Je kunt ermee spelen, het kan veranderen met de tijd voor jou persoonlijk. Het is sowieso iets wat veranderd door de tijd, door de geschiedenis, en van cultuur tot cultuur. Als het op opvoeden aankomt is dus de tip: laat kinderen er ook mee spelen, experimenteren. Het is allemaal niet zo heftig en zo vast als dat we soms geneigd zijn om te denken.
  • Voortbordurend op de voorgaande: voor jonge kinderen is de wereld heel simpel. Als jij zegt dat het zo is, dan is het zo. Denk dus ook niet te ingewikkeld als je het met een kind over gender of seksualiteit wil hebben, of andere vormen van identiteit…
  • Uiteindelijk gaat het allemaal om verwachtingen. Als volwassene verwachten we van alles van kinderen, om heel diverse redenen: omdat we willen dat ze het beter doen dan wij zelf, omdat we willen dat ze het beste uit het leven/ uit zichzelf halen, omdat we denken het beter te weten, omdat we willen dat ze populair zijn, of succesvol, of…. Het is eigenlijk heel unfair om onze verwachtingen te projecteren op een kind, en daarop te acteren. Uiteindelijk willen veel volwassenen dat hun kind wordt wie ze zijn, dat ze gelukkig zijn, dat ze gezond zijn. De beste manier om dat te stimuleren is om een kind niet te vormen naar wat jij wilt zien, bewust of onbewust, maar een kind te begeleiden in het ontdekken wie ze zijn en wat hun kwaliteiten en valkuilen zijn.
  • Veel volwassenen zijn bang dat een kind wordt gepest, omdat het ‘anders’ is dan de andere kinderen. Wat je echter kunt leren van het bekijken van interviews met kinderen die genderdivers worden opgevoed, is dat de kinderen heel bewust zijn van hun anders zijn. En dat de kinderen het gestaar of de opmerkingen bij de ander laten: uiteindelijk is pest-gedrag onzekerheid wat bij de pester ligt, niet bij degene die gepest wordt. De beste manier om je kind voor te bereiden op het leven, is door het te leren dat andere mensen onzeker van jou kunnen worden, en daardoor naar tegen jou kunnen gaan doen, maar dat dit niks met jou zelf te maken heeft! Dit geldt namelijk zowel voor kinderen als voor volwassenen. Zorg dat het kind zelfverzekerd en zelfbewust is, en narigheid langs zich heen laat glijden, omdat het eigenlijk van een ander is.
  • Mocht je nou je best willen doen om (jouw) kinderen vanaf nu genderdivers/ genderinclusief te behandelen, te behandelen als kind die nog van alles kan worden ipv een kind dat moet passen in een bepaald hokje: informeer jezelf. Ik zal later nog meer tips en tricks hierover op de site zetten, maar de basis is informatie. Er is veel misinformatie in de wereld met betrekking tot gender, die ervoor zorgt dat we denken en doen zoals we dat doen. Wist jij bijvoorbeeld dat het besef van gender bij baby’s zo jong als 3 maand al begint te ontwikkelen? En besef van eigen gender al met 10 maand? Wist je dat kinderen tot 2 a 3 jaar nog lang niet alle kleuren kunnen zien, dus een meisje van 1,5 die fan is van roze: naaahhhh…. Dat is niet haar eigen keuze, dat is jouw keuze, als ouder, als volwassene waar ze tegenop kijkt, die ze wil pleasen. Ze kan de kleur namelijk nog helemaal niet goed zien (doch blijkbaar wel herkennen)! Hoe kan het dan haar favoriete kleur zijn? Wel, omdat ze ziet dat jij als ouder er (onbewust!) blij van wordt dat zij de roze speeltjes uitkiest bijvoorbeeld. Bovendien is het hele roze en blauw verhaal pas na de 2e wereld oorlog echt doorgevoerd: door de commercie. Daarvoor was blauw voor meisjes en roze voor jongens, en daarvoor was het gewoon wit, voor kinderen tot de puberteit.
  • Bewust omgaan met details, is dus de kern. En dat zijn details die erg vast zitten in ons brein, details waar we misschien helemaal niet bewust van zijn. Details als het langere uitleg geven aan meisjes dan aan jongens. Moet je dan een timer gebruiken? Nee, maar wees er bewust van. Want een kind kan alleen gelukkig opgroeien als je deze laat opgroeien in hun eigen kracht en pracht.

Tot slot

Heb jij naar aanleiding van dit schrijven vragen? Opmerkingen? Tips? Geïnteresseerd in de kennishub? Let me know. Dat kan via de reactie hieronder, of stuur me even een berichtje op de contact pagina.

2019-04-18 alliantie brainstorm
Op de terugweg kon ik genieten van de maan, in plaats van de zon…

0 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.